Aṣṭāvakra spake

 

Here are some AI illustrated quotes from the Ashtavakra Gita.

Many Translations taken from : Viveka Vani 

Gist of All Advice - Kannada

उपदेश सारः

Upadesha Saara — Essence of Instruction

A profound work of spiritual wisdom composed in Kannada script, presenting the essence of Sri Ramana Maharshi's teachings. These thirty verses distill the path to Self-realization, covering karma, devotion, meditation, and the inquiry into the nature of the Self. This rendering preserves the original Kannada script as a tribute to the South Indian tradition of Sanskrit scholarship.

❀ ❀ ❀

About Upadesha Saara: This text is Sri Ramana Maharshi's own summary of his teachings, originally composed in Tamil as Upadesa Undiyar. The Sanskrit version, Upadesha Saara, became equally revered. It systematically guides the aspirant from the performance of action to the highest realization of the Self as pure consciousness.

**1**

ಕರ್ತುರ್ ಆಜ್ಙಯಾ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಫಲಮ್ ಕರ್ಮ ಕಿಮ್ ಪರಮ್ ಕರ್ಮ ತಜ್ ಜಡಮ್

**2**

ಕೃತಿ ಮಹೋದಧೌ ಪತನ ಕಾರಣಮ್ ಫಲಮ್ ಅಶಾಶ್ವತಮ್ ಗತಿ ನಿರೋಧಕಮ್

**3**

ಈಶ್ವರಾರ್ಪಿತಂ ನೇಚ್ಛಯಾ ಕೃತಮ್ ಚಿತ್ತ ಶೋಧಕಮ್ ಮುಕ್ತಿ ಸಾಧಕಮ್

**4**

ಕಾಯ ವಾಙ್ ಮನಃ ಕಾರ್ಯಮ್ ಉತ್ತಮಮ್ ಪೂಜನಂ ಜಪಶ್ ಚಿನ್ತನಂ ಕ್ರಮಾತ್

**5**

ಜಗತ ಈಶಧೀ ಯುಕ್ತ ಸೇವನಮ್ ಅಷ್ಟ ಮೂರ್ತಿ ಭೃದ್ ದೇವ ಪೂಜನಮ್

**6**

ಉತ್ತಮಸ್ ಸ್ತವಾದ್ ಉಚ್ಚ ಮನ್ದತಃ ಚಿತ್ತಜಂ ಜಪ ಧ್ಯಾನಮ್ ಉತ್ತಮಮ್

**7**

ಆಜ್ಯ ಧಾರಯಾ ಸ್ರೋತಸಾ ಸಮಮ್ ಸರಲ ಚಿಂತನಂ ವಿರಲತಃ ಪರಮ್

**8**

ಭೇದ ಭಾವನಾತ್ ಸೋಹಮ್ ಇತ್ಯಸೌ ಭಾವನಾಭಿದಾ ಪಾವನೀ ಮತಾ

**9**

ಭಾವ ಶೂನ್ಯ ಸದ್ ಭಾವ ಸುಸ್ಥಿತಿಃ ಭಾವನಾ ಬಲಾತ್ ಭಕ್ತಿರ್ ಉತ್ತಮಾ

**10**

ಹೃತ್ ಸ್ಥಲೇ ಮನಃ ಸ್ವಸ್ಥತಾ ಕ್ರಿಯಾ ಭಕ್ತಿ ಯೋಗ ಬೋಧಾಶ್ ಚ ನಿಶ್ಚಿತಮ್

**11**

ವಾಯು ರೋಧನಾಲ್ ಲೀಯತೇ ಮನಃ ಜಾಲ ಪಕ್ಷಿ ವದ್ ರೋಧ ಸಾಧನಮ್

**12**

ಚಿತ್ತ ವಾಯವಶ್ ಚಿತ್ ಕ್ರಿಯಾ ಯುತಾಃ ಶಾಖಯೋರ್ ದ್ವಯೀ ಶಕ್ತಿ ಮೂಲಕಾ

**13**

ಲಯ ವಿನಾಶನೇ ಉಭಯ ರೋಧನೇ ಲಯಗತಂ ಪುನರ್ ಭವತಿ ನೋ ಮೃತಮ್

**14**

ಪ್ರಾಣ ಬಂಧನಾಲ್ ಲೀನ ಮಾನಸಮ್ ಏಕ ಚಿಂತನಾನ್ ನಾಶಮ್ ಏತ್ಯದಃ

**15**

ನಷ್ಟ ಮಾನಸೋತ್ ಕೃಷ್ಟ ಯೋಗಿನಃ ಕೃತ್ಯಮ್ ಅಸ್ತಿ ಕಿಂ ಸ್ವಸ್ಥಿತಿಂ ಯತಃ

**16-20**

ದೃಶ್ಯ ವಾರಿತಂ ಚಿತ್ತಮ್ ಆತ್ಮನಃ ಚಿತ್ತ್ವ ದರ್ಶನಂ ತತ್ತ್ವ ದರ್ಶನಮ್ ಮಾನಸಂ ತು ಕಿಂ ಮಾರ್ಗಣೇ ಕೃತೇ ನೈವ ಮಾನಸಂ ಮಾರ್ಗ ಆರ್ಜವಾತ್ ವೃತ್ತಯಸ್ ತ್ವಹಂ ವೃತ್ತಿಮ್ ಆಶ್ರಿತಾಃ ವೃತ್ತಯೋ ಮನೋ ವಿದ್ಧ್ ಯಹಂ ಮನಃ ಅಹಮಯಂ ಕುತೋ ಭವತಿ ಚಿನ್ವತಃ ಅಯಿ ಪತತ್ಯಹಂ ನಿಜ ವಿಚಾರಣಮ್ ಅಹಮಿ ನಾಶ ಭಾಜ್ ಯಹ ಮಹನ್ ತಯಾ ಸ್ಫುರತಿ ಹೃತ್ ಸ್ವಯಂ ಪರಮ ಪೂರ್ಣ ಸತ್

**21-25**

ಇದಮಹಂ ಪದಾಭಿಖ್ಯ ಮನ್ವಹಮ್ ಅಹಮಿ ಲೀನಕೇಪ್ ಯಲಯ ಸತ್ತಯಾ ವಿಗ್ರಹೇನ್ದ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣ ಧೀ ತಮಃ ನಾಹಮ್ ಏಕ ಸತ್ ತಜ್ ಜಡಂ ಹ್ಯಸತ್ ಸತ್ತ್ವ ಭಾಸಿಕಾ ಚಿತ್ ಕ್ವ ವೇತರಾ ಸತ್ತಯಾ ಹಿ ಚಿತ್ ಚಿತ್ತಯಾ ಹ್ಯಹಮ್ ಈಶ ಜೀವಯೋರ್ ವೇಷ ಧೀ ಭಿದಾ ಸತ್ ಸ್ವಭಾವತೋ ವಸ್ತು ಕೇವಲಮ್ ವೇಷ ಹಾನತಃ ಸ್ವಾತ್ಮ ದರ್ಶನಮ್ ಈಶ ದರ್ಶನಂ ಸ್ವಾತ್ಮ ರೂಪತಃ

**26-30**

ಆತ್ಮ ಸಂಸ್ಥಿತಿಃ ಸ್ವಾತ್ಮ ದರ್ಶನಮ್ ಆತ್ಮ ನಿರ್ದ್ವಯಾತ್ ಆತ್ಮ ನಿಷ್ಠತಾ ಜ್ಙಾನ ವರ್ಜಿತಾ ಅಜ್ಙಾನ ಹೀನ ಚಿತ್ ಜ್ಙಾನಮಸ್ತಿ ಕಿಂ ಜ್ಙಾತುಮ್ ಅನ್ತರಮ್ ಕಿಂ ಸ್ವರೂಪಮಿತ್ ಯಾತ್ಮ ದರ್ಶನೇ ಅವ್ಯಯಾಭವಾ ಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ ಸುಖಮ್ ಬನ್ಧ ಮುಕ್ತ್ ಯತೀ ತಂ ಪರಂ ಸುಖಮ್ ವಿನ್ದತೀಹ ಜೀ ವಸ್ ತು ದೈವಿಕಃ ಅಹಮಪೇತಕಂ ನಿಜ ವಿಭಾನಕಮ್ ಮಹದಿದಂ ತಪೋ ರಮಣ ವಾಗ್ ಇಯಮ್

✦ ✦ ✦

The Path to Self-Realization: These verses systematically guide the seeker from ritual action to the ultimate realization. Beginning with karma performed for God, progressing through devotion and meditation, culminating in Self-inquiry—the direct questioning "Who am I?" This inquiry reveals that the separate 'I' is an illusion, and what remains is pure Consciousness-Existence-Bliss (Sat-Chit-Ananda).

Samskrta Budbudaa | संस्कृत बुद्बुदाः

From the collection by Sudarshana Ravi

"संस्कृत नन्दिनी" YouTube Channel

The essence of Sri Ramana Maharshi's teachings in thirty verses.

A lullaby of wisdom

  Madalasa’s lullaby

Hearing a lullaby is enjoyable to both babies and oldies. The very ambiance before drifting off to sleep determines the quality of sleep. Why not make it spiritual? As we start on this journey, let us first rest well, with a big glass of lukewarm milk in a mildly lit room. The very claim of Advaita is “You are That” . 

  

शुद्धोsसि बुद्धोsसि निरंजनोsसि 

संसार माया परिवर्जितोsसि

संसार स्वप्नं त्यज मोहनिद्रां 

मदालसोल्लापम् उवाच पुत्रम् ।।१ 

“You are pure, you are awake, you are untainted. The bondage of saṃsāra is only an illusion. Give up this dream-like delusion,” sang Madalasa — her lullaby to her son. 

शुद्धोसि रे तात न तेsस्ति जन्म 

कृतं हि तत् कल्पनयाधुनैव । 

पञ्चात्मकं देहम् इदं न तेsस्ति 

नैवास्य त्वं रोदिषि कस्य हेतोः ।।२ 

“O dear one, you are pure; you have no birth. All this is merely imagined here and now. This body of five elements — earth, water, fire, air, and space — is not yours, nor are you the body’s. Why weep over it? For whom do you weep?” 

न वा भवान् रोदिति विश्वजन्मा 

शब्दोsयम् आसाद्य महीशसूनुम् 

विकल्प्यमानैर् विविधैर् गुणैस् ते 

गुणाश् च भौताः सकलेन्द्रियेषु ।।३ 

“Do not cry at the mere sound of a name given to a prince — ‘Viśvajanma’. The sense-experiences — sounds, sights, touches, tastes, smells — are but fleeting modifications of guṇas (sattva, rajas, tamas) in the inner instrument, and of the bhūtas (the five elements).” 

भूतानि भूतैः परिदुर्बलानि 

वृद्धिं समायाति यथेह पुंसः 

अन्नाम्बुपानादिभिर् एव तस्मात् 

न तेsस्ति वृद्धिर् न च तेsस्ति हानिः ।।४ 

“Elements gather to form things and disperse to dissolve them. So is it with the human being — nourished by food, water, and breath, growing and decaying in time. But you, O Self, neither gain nor lose.” 

त्वं कञ्चुके शीर्यमाणे निजेsस्मिन् 

तस्मिन् देहे मूढतां मा व्रजेथाः 

शुभाशुभैः कर्मभिर् देहम् एतत् 

मृदादिभिः कञ्चुकस् ते पिनद्धः ।।५ 

“Do not fall into folly by mistaking yourself for a fraying jacket — this body. It is only the fruits of karma — auspicious and inauspicious — that bind you to this soiled garment.” 

तातेति किञ्चित् तनयेति किञ्चित् 

अम्बेति किञ्चित् दयितेति किञ्चित् 

ममेति किञ्चित् न ममेति किञ्चित् 

त्वं भूतसङ्घं बहु मा मनेथाः ।।६ 

“Now a father, now a son; now a mother, now a beloved — ‘mine’ one moment, ‘not mine’ the next. Do not over-identify with this assemblage of elements.” 

सुखानि दुःखोप शमाय भोगान् 

सुखाय जानाति विमूढचेताः 

तान्येव दुःखानि पुनः सुखानि 

जानाति विद्वान् अविमूढचेताः ।। ७ 

“The deluded think pleasures relieve pain and that suffering is the absence of pleasure; the wise see how pleasures turn to pain and pains become the ground of deeper peace.” 

यानं क्षितौ तत्र गतश् च देहो 

देहेsपि चान्यः पुरुषो निविष्टः 

ममत्वम् उर्व्यां न यथा तथास्मिन् 

देहेsतिमात्रं बत मूढतैषा ।।८ 

“As the earth bears the chariot yet remains unbound by it, so too the body bears the puruṣa seated within, and neither is the other’s. To cling to the body — this is folly indeed.” 

 Trishanku’s outbursts 

अ॒हं वृ॒क्षस्य॒ रेरि॑वा । की॒र्तिः पृ॒ष्ठं गि॒रेरि॑व । 

ऊ॒र्ध्वप॑वित्रो वा॒जिनी॑व स्व॒मृत॑मस्मि । 

द्रवि॑ण ꣳ सवर्चसम् । सुमेध अ॑मृतो॒क्षितः । 

इति त्रिशङ्कोर्वेदा॑नुव॒चनम् ॥ 

                                    इति दशमोऽनुवाकः ॥ Taittiriya Upaniṣad Shikshavalli 

“I am the trunk — the very axis of the cosmic tree. 
Behind Kīrti (fame, the scattering of name and sound), it is I who stand, unseen. 
My glory rises higher than the mountains; 
I am established at the zenith — radiant, pure, 
blazing like the sun of consciousness from the vast sky of emptiness. 

I am the fullness of immortality (amṛtatva). 
All this — wealth, splendour, intellect, brilliance —  
are but scattered drops from that ocean of nectar which I am. Thus spoke Triśaṅku, in the hush of realization — words not of pride, but of awakening.” 
Triśaṅku’s declaration is not self-praise; it is ātma-pratyabhijñā — the recognition of Self as the whole. 
The “I” that once clung to body and fame now merges with the cosmic current — becoming both root and crown of existence itself.